Το παιδί των φαναριών
Ε! σενιόρ με τα λεφτά
που πολλά παίζεις στα ζάρια
δύο μάτια παιδικά
σε κοιτούν μπρός στα φανάρια.
Δεν το ήθελα ποτέ
αλητάκι να με λένε
και στης πείνας τον καημό
τα ματάκια μου να κλαίνε.
Κάποιοι από πολύ καιρό
στο μεράκι το’ χαν βάλει
και από πολύ μικρός
να ριχτώ στη βιοπάλη.
Τα παιδιά των φαναριών
έχουνε κι αυτά μανάδες,
μα ακόμη απορούν
πού έχουν πάει οι πατεράδες.
Δεν τολμήσαμε ποτέ
να σκεφτούμε μεγαλεία
σας σεβόμαστε πολύ
κι ας μας βλέπατε σαν λεία.
Ήθελα από μικρός
στο σχολείο να πηγαίνω
μα στων φαναριών το φως
την ζωή μου την μικραίνω.
Ε! σενιόρ με τα λεφτά
σου προσφέρω μια τσατσάρα
κι εσύ πέτα με αν θες
μια ασήμαντη πεντάρα.
Το παιδί των φαναριών
στα αμάξια βλέπει μόδες
μα δεν νοιάζεται ποτέ,
αν χαθεί μέσα στις ρόδες.
Κουτενίσιος
_______________________________
Το Άγιο Όρος
Το Άγιο Όρος, Θεέ μου, όταν το κοιτώ
τι νοιώθω αυτήν την ώρα
ποτέ δεν θα μπορέσω,
με λόγια να το πω!
Μοιάζει με θεϊκή, πανώρια ζωγραφιά,
που δεσπόζει στα ψηλά.
Θαρρώ το πήραν άγγελοι από τον ουρανό
και το έφεραν στη γη εδώ.
Δέος, συγκίνηση πολλή
το είναι μου κυριαρχεί
και πλημμυρίζει η ψυχή
από γαλήνη θεϊκή.
Η Πλατυτέρα η Παναγιά
είναι η οικοδέσποινα
σ’ όλα τα μοναστήρια αυτά
και δέχεται τους Χριστιανούς
που παν’ να προσκυνήσουν
με πίστη και ευλάβεια
κι έλεος να ζητήσουν.
Και θαυμάζουν από κοντά
το μεγαλείο το μοναστηριακό,
που είναι μοναδικό
σ’ όλο τον κόσμο το θρησκευτικό.
Και τον αμύθητο το θησαυρό
που κρύβει στις αγκάλες του
ο Υπέρλαμπρος Άθως, ο ιερός,
που στέκει σαν φάρος φωτεινός
και μας οδηγεί στης Ορθοδοξίας
το ανέσπερο φως.
Μακάριοι και ευτυχείς,
αξιοσέβαστοι και ευλαβείς
είναι αυτοί που ασκητεύουν
στον τόπο αυτόν τον ιερό
και τη ζωή τους μοιράζονται
με την Παναγιά και το Χριστό.
Ευαγγελία Χρυσομάλλη.
Τρίτη 18 Μαρτίου 2008
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΦΙΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
΄Ηταν η τέταρτη μέρα, μετά την πρωτοχρονιά, που πήγα για κάποια δουλειά μου, στο κατάστημα «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», με το οποίο δραστηριοποιείται εμπορικά στην Ιερισσό, ο εκλεκτός μου φίλος και συγγενείς Γιάννης Γ. Βεργίνης.
Αφού διεκπεραίωσα την δουλειά που είχα, ο Γιάννης, με κάλεσε και πήγαμε στο ιδιαίτερο γραφείο του. Προσφέροντας εκεί ένα κάθισμα, μου είπε: «Κάθισε εδώ γιατί σε περιμένει μια ευχάριστη έκπληξη».
Ο ίδιος άρχισε να ψάχνει στον υπολογιστή του, προφανώς, για να βρει κάποιο πρόγραμμα. Σε λίγο και ενώ εγώ διάβαζα κάποιο έντυπο που είχε αφημένο πάνω στο γραφείο του, γυρίζοντας σε μένα, μου είπε: «Κοίταξε τι γράφει για σένα εδώ, είναι η ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου με την επωνυμία «Η Νεικοπτολέμα».
Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα το κείμενο, το οποίο αναφέρεται στην έκδοση και κυκλοφορία του βιβλίου μου, με τίτλο «ΙΕΡΙΣΣΟΣ……..αιώνιο ταξίδι στους δρόμους της Παράδοσης και του Πολιτισμού».
Δεν χρειάζεται νομίζω ν’ αναφέρω πόσο μεγάλη ήταν η ικανοποίησή μου, συνάμα και έκπληξη, γιατί είναι αλήθεια, ότι με τα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου δεν έτυχε να έχουμε κάποια συνεργασία, στο διάστημα που κι εγώ δραστηριοποιόμουν με την παραδοσιακή χορωδία και το χορευτικό του Πολιτιστικού Συλλόγου Ιερισσού «Κλειγένης».
Πρέπει να ομολογήσω όμως με κάθε ειλικρίνεια, ότι επειδή στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μου, έχω μια θητεία πάνω από εξήντα χρόνια, αυτό με ωθεί να παρακολουθώ και να επιβραβεύω, κάθε αξιόλογη δραστηριότητα που έχει άμεση σχέση με την παράδοση.
¨Έτσι τα τελευταία χρόνια είμαι ένας αφανής θιασώτης και θαυμαστής των άξιων εκπροσώπων του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου, για τις δραστηριότητες που αναπτύσσουν και προκαλούν το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης, ηλεκτρονικά και έντυπα, τα οποία καλύπτουν και προβάλουν το αξιόλογο έργο τους.
Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, τους κυρίους και κυρίες που αποτελούν το νυν διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου, για την τιμή που επιφύλαξαν στο πρόσωπό μου, αφ’ ενός να προβάλουν μέσω της ιστοσελίδας τους και της εφημερίδας που εκδίδει ο Σύλλογος, το αναφερόμενο πόνημα μου, αλλά και για τα καλά τους λόγια για μένα προσωπικά.
Τους ευχαριστώ θερμά
ΓΙΑΝΝΗΣ Π.ΜΑΡΙΝΟΣ
Αφού διεκπεραίωσα την δουλειά που είχα, ο Γιάννης, με κάλεσε και πήγαμε στο ιδιαίτερο γραφείο του. Προσφέροντας εκεί ένα κάθισμα, μου είπε: «Κάθισε εδώ γιατί σε περιμένει μια ευχάριστη έκπληξη».
Ο ίδιος άρχισε να ψάχνει στον υπολογιστή του, προφανώς, για να βρει κάποιο πρόγραμμα. Σε λίγο και ενώ εγώ διάβαζα κάποιο έντυπο που είχε αφημένο πάνω στο γραφείο του, γυρίζοντας σε μένα, μου είπε: «Κοίταξε τι γράφει για σένα εδώ, είναι η ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου με την επωνυμία «Η Νεικοπτολέμα».
Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα το κείμενο, το οποίο αναφέρεται στην έκδοση και κυκλοφορία του βιβλίου μου, με τίτλο «ΙΕΡΙΣΣΟΣ……..αιώνιο ταξίδι στους δρόμους της Παράδοσης και του Πολιτισμού».
Δεν χρειάζεται νομίζω ν’ αναφέρω πόσο μεγάλη ήταν η ικανοποίησή μου, συνάμα και έκπληξη, γιατί είναι αλήθεια, ότι με τα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου δεν έτυχε να έχουμε κάποια συνεργασία, στο διάστημα που κι εγώ δραστηριοποιόμουν με την παραδοσιακή χορωδία και το χορευτικό του Πολιτιστικού Συλλόγου Ιερισσού «Κλειγένης».
Πρέπει να ομολογήσω όμως με κάθε ειλικρίνεια, ότι επειδή στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μου, έχω μια θητεία πάνω από εξήντα χρόνια, αυτό με ωθεί να παρακολουθώ και να επιβραβεύω, κάθε αξιόλογη δραστηριότητα που έχει άμεση σχέση με την παράδοση.
¨Έτσι τα τελευταία χρόνια είμαι ένας αφανής θιασώτης και θαυμαστής των άξιων εκπροσώπων του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου, για τις δραστηριότητες που αναπτύσσουν και προκαλούν το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης, ηλεκτρονικά και έντυπα, τα οποία καλύπτουν και προβάλουν το αξιόλογο έργο τους.
Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, τους κυρίους και κυρίες που αποτελούν το νυν διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου, για την τιμή που επιφύλαξαν στο πρόσωπό μου, αφ’ ενός να προβάλουν μέσω της ιστοσελίδας τους και της εφημερίδας που εκδίδει ο Σύλλογος, το αναφερόμενο πόνημα μου, αλλά και για τα καλά τους λόγια για μένα προσωπικά.
Τους ευχαριστώ θερμά
ΓΙΑΝΝΗΣ Π.ΜΑΡΙΝΟΣ
Τρίτη Εβδομάδα του Μάρτη : Πανευρωπαική εβδομάδα κατά του ρατσοσμού
ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ ,ΔΙΟΤΙ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΚΟΥ-ΚΛΟΥΞ-ΚΛΑΝ ΟΡΓΑΝΩΘΗΚΑ , ΟΥΤΕ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΣΚΟΤΩΝΑ ΣΤΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ
…Μόνο που ρατσισμός δεν είναι μόνο αυτό. Όπως ορίζει ο νόμος 3304/2005 του Ελληνικού Κράτους:«Ρατσισμός είναι κάθε διάκριση λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.Ως διάκριση νοείται η παρενόχληση ή κάθε άλλη προσβλητική ενέργεια, η οποία σχετίζεται με έναν από τους παραπάνω λόγους και έχει ως σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας κάποιου προσώπου και τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.Ως διάκριση νοείται επίσης οποιαδήποτε εντολή για την εφαρμογή διακριτικής μεταχείρισης σε βάρος προσώπου για οποιονδήποτε από τους παραπάνω λόγους.»
... ή μήπως πιστεύεις ...
ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΙ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ. ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΕΔΩ. ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥς ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ
…Μόνο που ρατσισμός δεν είναι μόνο αυτό
Οι περισσότεροι μετανάστες, πέρασαν πολλά για να ζήσουν εδώ. Πολλοί ρίσκαραν τη ζωή τους… Περπάτησαν ολόκληρες νύχτες, έχασαν στο δρόμο δικούς τους ανθρώπους, κάποιοι ξεπούλησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν σε δουλεμπόρους. Όλοι άφησαν πίσω φίλους και οικογένειες. Εδώ ζουν σε δύσκολες συνθήκες και στερούνται βασικές καθημερινές απολαύσεις. Ήρθαν εδώ επειδή μας χρειάζονταν. Και έμειναν, μάλλον επειδή τους χρειαζόμαστε εμείς...Αν δεν τους αγαπήσουμε, τουλάχιστον ας τους σεβαστούμε.
………………..ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.
…Μόνο που ρατσισμός δεν είναι μόνο αυτό. Όπως ορίζει ο νόμος 3304/2005 του Ελληνικού Κράτους:«Ρατσισμός είναι κάθε διάκριση λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.Ως διάκριση νοείται η παρενόχληση ή κάθε άλλη προσβλητική ενέργεια, η οποία σχετίζεται με έναν από τους παραπάνω λόγους και έχει ως σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας κάποιου προσώπου και τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.Ως διάκριση νοείται επίσης οποιαδήποτε εντολή για την εφαρμογή διακριτικής μεταχείρισης σε βάρος προσώπου για οποιονδήποτε από τους παραπάνω λόγους.»
... ή μήπως πιστεύεις ...
ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΙ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ. ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΕΔΩ. ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥς ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ
…Μόνο που ρατσισμός δεν είναι μόνο αυτό
Οι περισσότεροι μετανάστες, πέρασαν πολλά για να ζήσουν εδώ. Πολλοί ρίσκαραν τη ζωή τους… Περπάτησαν ολόκληρες νύχτες, έχασαν στο δρόμο δικούς τους ανθρώπους, κάποιοι ξεπούλησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν σε δουλεμπόρους. Όλοι άφησαν πίσω φίλους και οικογένειες. Εδώ ζουν σε δύσκολες συνθήκες και στερούνται βασικές καθημερινές απολαύσεις. Ήρθαν εδώ επειδή μας χρειάζονταν. Και έμειναν, μάλλον επειδή τους χρειαζόμαστε εμείς...Αν δεν τους αγαπήσουμε, τουλάχιστον ας τους σεβαστούμε.
………………..ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΥΣ Η Παραμυθομαζώχτρα
Ο Ζήσης και το φίδι της τύχης.
Μια φορά κι έναν καιρό στα παλιά – παλιά χρόνια δυο παλικάρια όμορφα και δυνατά, φίλοι απ’ το ίδιο χωριό, δούλευαν σε ένα τρανό άρχοντα της περιοχής, ο Ζήσης και ο Μένιος. Όταν η δουλειά τους τέλειωσε, ο άρχοντας έδωσε στον καθένα από πέντε λίρες και τους ευχαρίστησε για την καλή δουλειά που του έκαναν.
Καθώς γύριζαν στο χωριό τους, περνούσαν από φαράγγια, ποτάμια και άγρια μονοπάτια. Ξαφνικά, σε μια στροφή του δρόμου αντικρίζουν ένα όμορφο, πολύχρωμο φίδι, ξαπλωμένο φαρδιά – πλατιά, να λιάζεται στον ήλιο.
Καθώς γύριζαν στο χωριό τους, περνούσαν από φαράγγια, ποτάμια και άγρια μονοπάτια. Ξαφνικά, σε μια στροφή του δρόμου αντικρίζουν ένα όμορφο, πολύχρωμο φίδι, ξαπλωμένο φαρδιά – πλατιά, να λιάζεται στον ήλιο.
Ορμάει αμέσως ο Μένιος με πέτρες να το χτυπήσει, αλλά ο Ζήσης του έπιασε το χέρι:
-Γιατί, βρε Μένιο, το χτυπάς, τι σου έκανε, άστο να ζήσει. Δες τι όμορφο και χρωματιστό που είναι!
-Φίδι και όμορφο, δε γίνεται, Ζήση. Θα το σκοτώσω, να τελειώνουμε με δαύτο. Κι άρχισε πάλι να το πετροβολάει.
-Θα σου δώσω, ότι θέλεις, αν το αφήσεις ήσυχο, είπε πάλι ο Ζήσης.
-Δώσε μου, τότε, τις πέντε λίρες που σου έδωσε ο άρχοντας.
-Πάρτες, λέει ο Ζήσης, και τις δίνει.
-Γιατί, βρε Μένιο, το χτυπάς, τι σου έκανε, άστο να ζήσει. Δες τι όμορφο και χρωματιστό που είναι!
-Φίδι και όμορφο, δε γίνεται, Ζήση. Θα το σκοτώσω, να τελειώνουμε με δαύτο. Κι άρχισε πάλι να το πετροβολάει.
-Θα σου δώσω, ότι θέλεις, αν το αφήσεις ήσυχο, είπε πάλι ο Ζήσης.
-Δώσε μου, τότε, τις πέντε λίρες που σου έδωσε ο άρχοντας.
-Πάρτες, λέει ο Ζήσης, και τις δίνει.
Τις παίρνει, που λέτε, ο Μένιος κι όπου φύγει – φύγει για το χωριό, μην αλλάξει γνώμη ο φίλος του.
Το φιδάκι συγκεντρώνει το βλέμμα του στα μάτια του Ζήση κι επικοινωνεί μαζί του, τον υπνωτίζει και με τον τρόπο του, του λέει:
-Ακολούθησέ με, φίλε μου. Δεν είμαι, όπως κατάλαβες τυχαίο φίδι, είμαι το φίδι της τύχης. Θα σε οδηγήσω στο μεγάλο άρχοντα των φιδιών, τον πατέρα μου, για να σε ευχαριστήσει, για όσα έκανες για μένα. Ότι κι αν δεις κι ότι κι αν ακούσεις, μην φοβηθείς.
Μέσα από τρύπες και στοές κι υπόγεια λαγούμια οδηγεί το φίδι τον Ζήση σε μια μεγάλη υπόγεια αίθουσα, στη μέση της οποίας βρισκόταν ένας ολόχρυσος θρόνος. Και στο θρόνο, πάνω σε βελούδινο μαξιλάρι καθόταν κουλουριασμένο ένα πελώριο φίδι, με κορώνα στο κεφάλι. Γύρω του χιλιάδες φίδια σφύριζαν κι αγκομαχούσαν μιλώντας στη δική τους γλώσσα.
Καλώς το γιο μου, είπε το φίδι – βασιλιάς, τι συνέβη πάλι κι έφερες τον άνθρωπο αυτό στο μυστικό μας βασίλειο;
-Πατέρα, αυτός ο νέος μου έσωσε τη ζωή και τον έφερα να τον ευχαριστήσεις.
-Βεβαίως, είπε το μεγαλόπρεπο φίδι. Πάρε αυτό το ταψί, λέει στο Ζήση, και δεν θα πεινάσεις ποτέ. Θα λες:
-Ταψί, ταψάκι, ετοίμασε φαγάκι, κι αυτό θα γεμίζει με όλα τα καλά. Πάρε κι αυτό το τόπι και ζήτα του, ότι θες.
Ο Ζήσης τα πήρε, ευχαρίστησε το φίδι κι έφυγε για το χωριό του.
Στο δρόμο βρήκε ένα χωριανό το κι έκαναν παρέα. Κάποτε πείνασαν κι ό Ζήσης θυμήθηκε τα λόγια του φιδιού. Έβαλε, λοιπόν, το ταψί κάτω και είπε:
Ταψί, ταψάκι, αν έκανες κανα – φαγάκι, θα τρώγαμε ο φίλος μου κι εγώ.
Το φιδάκι συγκεντρώνει το βλέμμα του στα μάτια του Ζήση κι επικοινωνεί μαζί του, τον υπνωτίζει και με τον τρόπο του, του λέει:
-Ακολούθησέ με, φίλε μου. Δεν είμαι, όπως κατάλαβες τυχαίο φίδι, είμαι το φίδι της τύχης. Θα σε οδηγήσω στο μεγάλο άρχοντα των φιδιών, τον πατέρα μου, για να σε ευχαριστήσει, για όσα έκανες για μένα. Ότι κι αν δεις κι ότι κι αν ακούσεις, μην φοβηθείς.
Μέσα από τρύπες και στοές κι υπόγεια λαγούμια οδηγεί το φίδι τον Ζήση σε μια μεγάλη υπόγεια αίθουσα, στη μέση της οποίας βρισκόταν ένας ολόχρυσος θρόνος. Και στο θρόνο, πάνω σε βελούδινο μαξιλάρι καθόταν κουλουριασμένο ένα πελώριο φίδι, με κορώνα στο κεφάλι. Γύρω του χιλιάδες φίδια σφύριζαν κι αγκομαχούσαν μιλώντας στη δική τους γλώσσα.
Καλώς το γιο μου, είπε το φίδι – βασιλιάς, τι συνέβη πάλι κι έφερες τον άνθρωπο αυτό στο μυστικό μας βασίλειο;
-Πατέρα, αυτός ο νέος μου έσωσε τη ζωή και τον έφερα να τον ευχαριστήσεις.
-Βεβαίως, είπε το μεγαλόπρεπο φίδι. Πάρε αυτό το ταψί, λέει στο Ζήση, και δεν θα πεινάσεις ποτέ. Θα λες:
-Ταψί, ταψάκι, ετοίμασε φαγάκι, κι αυτό θα γεμίζει με όλα τα καλά. Πάρε κι αυτό το τόπι και ζήτα του, ότι θες.
Ο Ζήσης τα πήρε, ευχαρίστησε το φίδι κι έφυγε για το χωριό του.
Στο δρόμο βρήκε ένα χωριανό το κι έκαναν παρέα. Κάποτε πείνασαν κι ό Ζήσης θυμήθηκε τα λόγια του φιδιού. Έβαλε, λοιπόν, το ταψί κάτω και είπε:
Ταψί, ταψάκι, αν έκανες κανα – φαγάκι, θα τρώγαμε ο φίλος μου κι εγώ.
Αμέσως το ταψί γέμισε με κρέατα ψητά, λαχταριστά. Αφού έφαγαν, ξάπλωσαν να κοιμηθούν λίγο. Αλλ’ ο πονηρός χωρικός άρπαξε το ταψί κι όπου φύγει- φύγει. Ξυπνάει ο Ζήσης, άφαντος ο χωρικός, άφαντο και το ταψί. Παίρνει τότε το τόπι και το ρωτάει:
-Τόπι, τοπάκι, που είναι το ταψάκι;
Σα σίφουνας σηκώνεται το τόπι, γυρνάει σα σβούρα και ταξιδεύει στον αέρα. Φτάνει τον πονηρό χωρικό, τον κοπανάει μια στην κεφάλα του, παίρνει το μαγικό ταψί σαν μαγνήτης και γυρνάει
-Τόπι, τοπάκι, που είναι το ταψάκι;
Σα σίφουνας σηκώνεται το τόπι, γυρνάει σα σβούρα και ταξιδεύει στον αέρα. Φτάνει τον πονηρό χωρικό, τον κοπανάει μια στην κεφάλα του, παίρνει το μαγικό ταψί σαν μαγνήτης και γυρνάει
πάλι στο Ζήση.
Ευχαριστημένος ο Ζήσης, τα παίρνει και πάει στο χωριό του. Οι γονείς του απογοητεύτηκαν, όταν είδαν πως δεν έφερε λίρες, όπως ο φίλος του ο Μένιος. Ακούν το Ζήση να τους λέει:
-Θα ζητήσω σε γάμο την κόρη του άρχοντα, την Ελισάβετ.Την αγάπησα, όταν δούλευα στο σπίτι του, αλλά τότε ήμουνα φτωχός.
Οι γονείς του τα έχασαν . Την άλλη μέρα ο Ζήσης πηγαίνει στον άρχοντα:
-Μεγάλε μου αφέντη, ήρθα να ζητήσω σε γάμο την κόρη σου, την Ελισάβετ, που την αγάπησα από τότε που δούλευα στο αρχοντικό σου.
Ευχαριστημένος ο Ζήσης, τα παίρνει και πάει στο χωριό του. Οι γονείς του απογοητεύτηκαν, όταν είδαν πως δεν έφερε λίρες, όπως ο φίλος του ο Μένιος. Ακούν το Ζήση να τους λέει:
-Θα ζητήσω σε γάμο την κόρη του άρχοντα, την Ελισάβετ.Την αγάπησα, όταν δούλευα στο σπίτι του, αλλά τότε ήμουνα φτωχός.
Οι γονείς του τα έχασαν . Την άλλη μέρα ο Ζήσης πηγαίνει στον άρχοντα:
-Μεγάλε μου αφέντη, ήρθα να ζητήσω σε γάμο την κόρη σου, την Ελισάβετ, που την αγάπησα από τότε που δούλευα στο αρχοντικό σου.
Παραλίγο να του έρθει κόλπος του άρχοντα. Τρελάθηκε ετούτος, σκέφτηκε. Κρίμα το παλικάρι, ας μην του πάω κόντρα -Ευχαρίστως, του λέει, να σου δώσω την κόρη μου για γυναίκα σου, αν μπορέσεις να χορτάσεις το στρατό μου οι προμήθειες μας τελείωσαν.
-Ταψί, ταψάκι μου, φωνάζει ο Ζήσης, ταΐσε καλά το στρατό του αφέντη μου.
Το ταψί άρχισε αμέσως να γεμίζει και να ξαναγεμίζει με όλα τα καλά, μέχρι που χόρτασε όλος ο στρατός.
Αμήχανος ο άρχοντας ζητάει και δεύτερη χάρη:
-Στα βόρεια σύνορα της χώρας εμφανίστηκε εχθρικός στρατός και έρχεται καταπάνω μας. Αν τον νικήσεις, θα σου δώσω την κόρη μου.
Ο Ζήσης αμέσως διατάζει το τόπι του:
-Τόπι μου, τοπάκι μου, φτάσε τον εχθρό και διώξε τον μακριά.
Σα σίφουνας το τόπι, ύστερα σα σβούρα, μετά σα σαΐτα ξεμάκρυνε κι έφτασε στα βόρεια σύνορα κι εκεί από κεφάλι σε κεφάλι, τακ, και τους διέλυσε όλους και τους έτρεψε σε άτακτη φυγή.
Αναθάρρησε ο βασιλιάς και κράτησε το λόγο του:
-Φέρτε την Ελισάβετ. Το παλικάρι αυτό είναι άξιος για διάδοχός μου. Του δίνω την πεντάμορφη, μαυρομάτα κόρη μου, Ελισάβετ.
Η Ελισάβετ δέχτηκε κι όλοι καμάρωναν το ταιριαστό ζευγάρι. Έγινε ο γάμος τους κι απέκτησαν πολλά παιδιά, κι έζησαν αυτοί καλά…
κι εμείς, καλύτερα.
-Ταψί, ταψάκι μου, φωνάζει ο Ζήσης, ταΐσε καλά το στρατό του αφέντη μου.
Το ταψί άρχισε αμέσως να γεμίζει και να ξαναγεμίζει με όλα τα καλά, μέχρι που χόρτασε όλος ο στρατός.
Αμήχανος ο άρχοντας ζητάει και δεύτερη χάρη:
-Στα βόρεια σύνορα της χώρας εμφανίστηκε εχθρικός στρατός και έρχεται καταπάνω μας. Αν τον νικήσεις, θα σου δώσω την κόρη μου.
Ο Ζήσης αμέσως διατάζει το τόπι του:
-Τόπι μου, τοπάκι μου, φτάσε τον εχθρό και διώξε τον μακριά.
Σα σίφουνας το τόπι, ύστερα σα σβούρα, μετά σα σαΐτα ξεμάκρυνε κι έφτασε στα βόρεια σύνορα κι εκεί από κεφάλι σε κεφάλι, τακ, και τους διέλυσε όλους και τους έτρεψε σε άτακτη φυγή.
Αναθάρρησε ο βασιλιάς και κράτησε το λόγο του:
-Φέρτε την Ελισάβετ. Το παλικάρι αυτό είναι άξιος για διάδοχός μου. Του δίνω την πεντάμορφη, μαυρομάτα κόρη μου, Ελισάβετ.
Η Ελισάβετ δέχτηκε κι όλοι καμάρωναν το ταιριαστό ζευγάρι. Έγινε ο γάμος τους κι απέκτησαν πολλά παιδιά, κι έζησαν αυτοί καλά…
κι εμείς, καλύτερα.
κατά κόσμον Ραλλιώ Στυλιανίδου - Μπαδέμα
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ από τον Σύλλογο Γυναικών Στρατωνίου
Ο Σύλλογος μας διοργάνωσε στις 22/12/2007 Χριστουγεννιάτικη γιορτή για μικρούς και μεγάλους στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΟΑΕΔ με μεγάλη επιτυχία.
Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στην eλληνική παράδοση εορτασμού των Χριστουγέννων και δομήθηκε με δρώμενα που απεικόνιζαν τον τρόπο που η γιορτή αυτή γιορταζόταν και γορτάζεται ακόμα στην πατρίδα μας.
Η όλη σύλληψη της εκδήλωσης ανήκε στο δάσκαλο των χορευτικών τμημάτων μας κ. Αλεξίου Γιάννη και συνέβαλλαν στην επιτυχή υλοποίηση το χορευτικό τμήμα των μεγάλων, αλλά κυρίως το χορευτικό τμήμα των παιδιών. Θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον (την) Αι- Βασίλη και βέβαια το ΔΔ Στρατωνίου για την παραχώρηση της αίθουσας αλλά και των ηχητικών συστημάτων.
Ευχόμαστε σε όλους όσους βοήθησαν και συμμετείχαν να είναι πάντα γεροί και υποσχόμαστε του χρόνου να έχουμε πιο πολλές εκπλήξεις.
Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στην eλληνική παράδοση εορτασμού των Χριστουγέννων και δομήθηκε με δρώμενα που απεικόνιζαν τον τρόπο που η γιορτή αυτή γιορταζόταν και γορτάζεται ακόμα στην πατρίδα μας.
Η όλη σύλληψη της εκδήλωσης ανήκε στο δάσκαλο των χορευτικών τμημάτων μας κ. Αλεξίου Γιάννη και συνέβαλλαν στην επιτυχή υλοποίηση το χορευτικό τμήμα των μεγάλων, αλλά κυρίως το χορευτικό τμήμα των παιδιών. Θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον (την) Αι- Βασίλη και βέβαια το ΔΔ Στρατωνίου για την παραχώρηση της αίθουσας αλλά και των ηχητικών συστημάτων.
Ευχόμαστε σε όλους όσους βοήθησαν και συμμετείχαν να είναι πάντα γεροί και υποσχόμαστε του χρόνου να έχουμε πιο πολλές εκπλήξεις.
ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΩΝΙΟΥ
Με μεγάλη επιτυχία έγινε στις 27/1/2008 η κοπή της βασιλόπιττας του συλλόγου μας και η ετήσια γενική συνέλευση στηνΛέσχη Στρατωνίου με τη συμμετοχή 140 μελών μας (σε σύνολο 180 ενεργών μελών).
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έγινε απολογισμός πεπραγμένων για τη χρονιά που πέρασε ( διανεμήθηκε και σχετικό φυλλάδιο σε όλα τα μέλη ) και αποφασίστηκε ομόφωνα η αλλαγή του καταστατικού του συλλόγου για τριετή θητεία του ΔΣ .
Της Γεν. Συνέλευσης προήδρευσε με απόλυτη επιτυχία η Διευθύντρια του Γυμνασίου Στρατωνίου κ. Χασμαιδου Ευαγγελία.
Στην κοπή της βασιλόπιττας που προηγήθηκε της ΓΣ παρευρέθησαν ο Πρωτοπρεσβύτερος Σαμαρας Δημήτριος, ο Δημαρχός Σταγίρων Ακάνθου κ. Βλαχόπουλος Μιχαήλ , ο Αν. Δημάρχου κ. Κατσαβαβάκης Κωνσταντίνος, ο Πρόεδρος του Δ.Δ.. Στρατωνίου κ. Ζαγοράκης Νικόλαος, ο Νομαρχιακός Σύμβουλος κ. Λαμπράκης Γεώργιος , ο Λιμενάρχης Στρατωνίου , ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου κ Σακαλής Γεώργιος και αντιπροσωπείες από τους Συλλόγους Γυναικών Παλαιοχωρίου και Σταγίρων, ενώ τηλεγράφημα με ευχές μας απέστειλε και ο Νομάρχης Χαλκιδικής κ, Ζωγράφος Αστέριος.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με γεύμα που πρόσφερε ο Σύλλογος στα μέλη του και βέβαια πολύ χορό και διασκέδαση.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έγινε απολογισμός πεπραγμένων για τη χρονιά που πέρασε ( διανεμήθηκε και σχετικό φυλλάδιο σε όλα τα μέλη ) και αποφασίστηκε ομόφωνα η αλλαγή του καταστατικού του συλλόγου για τριετή θητεία του ΔΣ .
Της Γεν. Συνέλευσης προήδρευσε με απόλυτη επιτυχία η Διευθύντρια του Γυμνασίου Στρατωνίου κ. Χασμαιδου Ευαγγελία.
Στην κοπή της βασιλόπιττας που προηγήθηκε της ΓΣ παρευρέθησαν ο Πρωτοπρεσβύτερος Σαμαρας Δημήτριος, ο Δημαρχός Σταγίρων Ακάνθου κ. Βλαχόπουλος Μιχαήλ , ο Αν. Δημάρχου κ. Κατσαβαβάκης Κωνσταντίνος, ο Πρόεδρος του Δ.Δ.. Στρατωνίου κ. Ζαγοράκης Νικόλαος, ο Νομαρχιακός Σύμβουλος κ. Λαμπράκης Γεώργιος , ο Λιμενάρχης Στρατωνίου , ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρατωνίου κ Σακαλής Γεώργιος και αντιπροσωπείες από τους Συλλόγους Γυναικών Παλαιοχωρίου και Σταγίρων, ενώ τηλεγράφημα με ευχές μας απέστειλε και ο Νομάρχης Χαλκιδικής κ, Ζωγράφος Αστέριος.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με γεύμα που πρόσφερε ο Σύλλογος στα μέλη του και βέβαια πολύ χορό και διασκέδαση.
Από τον ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΤΡΑΤΩΝΙΟΥ
Αφού είχαμε εξαντλήσει όλα τα περιθώρια, με συναντήσεις επί συναντήσεων και συζητήσεις επί συζητήσεων, για την έλλειψη εκπαιδευτικών στο Δημοτικό σχολείο, με τους προϊσταμένους της Α΄ εκπαίδευσης, γονείς και παιδιά αποφασίσαμε να κλείσουμε το σχολείο στις 10/1/2008 έως ότου λυθεί το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε.
Όταν η απόφαση κοινοποιήθηκε σε όλους τους αρμόδιους, την ίδια μέρα ο προϊστάμενος κ. Κρίτογλου κάλεσε μια επιτροπή στον Πολύγυρο, στα γραφεία της πρωτοβάθμιας για να συζητήσουμε επί του θέματος.
Με κλειστό λοιπόν το σχολείο, γονείς και παιδιά, κρατώντας πανό με συνθήματα διεκδικήσεων για την παιδεία, γίνεται συνάντηση της επιτροπής με τους κυρίους Κρίτογλου και Αρβανιτίδη.
Το αποτέλεσμα της συνάντησης ήταν πως βρέθηκε δασκάλα και στις 22/1/2008 ανέλαβε την Α΄ τάξη και λύθηκε το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε.
Η πρόταση που κάνουμε σαν σύλλογος γονέων και κηδεμόνων είναι:
1) Τα σχολεία πρέπει να είναι έτοιμα από άποψη υπάρξεως επαρκών βιβλίων εποπτικών μέσων, αναλώσιμων και άλλων υλικών μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου, και μέχρι αυτή την ημερομηνία να έχουν τελειώσει οι αποσπάσεις και οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων.
Όταν η απόφαση κοινοποιήθηκε σε όλους τους αρμόδιους, την ίδια μέρα ο προϊστάμενος κ. Κρίτογλου κάλεσε μια επιτροπή στον Πολύγυρο, στα γραφεία της πρωτοβάθμιας για να συζητήσουμε επί του θέματος.
Με κλειστό λοιπόν το σχολείο, γονείς και παιδιά, κρατώντας πανό με συνθήματα διεκδικήσεων για την παιδεία, γίνεται συνάντηση της επιτροπής με τους κυρίους Κρίτογλου και Αρβανιτίδη.
Το αποτέλεσμα της συνάντησης ήταν πως βρέθηκε δασκάλα και στις 22/1/2008 ανέλαβε την Α΄ τάξη και λύθηκε το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε.
Η πρόταση που κάνουμε σαν σύλλογος γονέων και κηδεμόνων είναι:
1) Τα σχολεία πρέπει να είναι έτοιμα από άποψη υπάρξεως επαρκών βιβλίων εποπτικών μέσων, αναλώσιμων και άλλων υλικών μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου, και μέχρι αυτή την ημερομηνία να έχουν τελειώσει οι αποσπάσεις και οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)